Leefbaar Diemen

Leo Smits

Politiek zo ontzettend ziek!

Samen sterk voor poen en werk! Stop de neutronenbom! Geen woning geen kroning! Sla vaker een kraker! Allemaal leuzen waar ik mee ben opgegroeid als puber. En waar de punkband op de universiteit zong: ‘politiek zo ontzettend ziek!’

 Politiek is nu ook ontzettend ziek. Democratie is een van de minst slechte staatsvormen die je kunt bedenken. Zeker nu houdt het de schijn van inspraak en invloed intact. Op een landelijk niveau, dan. Lokaal is het redelijk anders gelukkig. Daarover later meer.

Het bovenstaande inzicht heb ik niet in een keer gekregen. Het is bij mij ook een proces geweest. Door bijvoorbeeld voor school in het staartje van de Koude Oorlog een forumdiscussie te organiseren. En daarvoor niet alleen politieke partijen uit te nodigen, maar ook Onkruit (militante antimilitaristen) en het OSL (Oud-Strijders Legioen).

Mijn broer is tot op heden een doorgewinterde liberaal. Helemaal niet erg. En het leverde wel fijne scherpe discussies op. Ik voelde mij meer verbonden met het sociale. Voor mij niet niet het ‘dikke ikke’, maar staan voor een groep.

Pas sinds een jaar of zeven zag ik het licht en werd politiek actief. Ik kwam 12 jaar geleden in Diemen wonen met mijn vrouw en onze eerste zoon. Mijn vak als reclamemaker had ik al onder de knie en ik wilde iets doen met mijn politieke roeping.

Mijn politieke drijfveer komt voort dat ik iets wil doen voor een ander. Ik sloot mij aan bij de Socialistische Partij in Diemen. Rood jasje aan op de markt, belletje lellen in de buurt en met mensen op straat praten.

De verkiezingen van 2014 kwamen en ik werd op plaats 9 gezet op de lijst. Een onverkiesbare plaats werd er gezegd. Nadat nummer drie had opgezegd ging de voorzitter de hele lijst af. Niemand kon behalve ik, en kwam in de raad.

Van de toenmalige fractievoorzitter kreeg ik geen spreektijd. Mijn fractiegenote ook niet. Hij was de baas. Daarnaast werden we geacht dat we alles wat onze wethouder wenste moesten ondersteunen. Dag dualiteit!

Als klap op de vuurpijl ontstond er een hetze tegen mijn fractiegenote. Ook kreeg zij een ‘fittie’ op social media over het een en ander. Ik besloot haar te steunen, want ik kies altijd partij voor ‘the underdog’. En kan niet tegen onrechtvaardigheid.

We vormden samen een break away: Diemen Linksaf. Een fractie van een splinter, met wel goede gedachten echter zonder vereniging, fractie volger en achterban. Wie had ooit van Diemen Linksaf gehoord.

Net als mijn oudste zoon geloof ik niet meer in links of rechts. Zeker niet meer voor de lokale politiek. Ook vind ik dat landelijke partijen met hun dogma’s en ideologie niets te zoeken hebben in de gemeente.

Ik ben nu een tijd raadslid voor Leefbaar Diemen. Ja, ja de naam is zogenaamd ‘besmet’. Maar dat is bullshit. Als je de moeite leest om onze programma te lezen op de site zijn we er voor de Diemenaren en Diemenesen.

Leefbaar Diemen is de enige partij in Diemen die buiten de lijntjes wil kleuren en met vindingrijke plannen komt. Natuurlijk worden we daarom vaak door bekrompen mensen uitgejouwd. Zelfs in de Raad. Dat waren vroeger dezelfde mensen die keien gooiden naar treinen, de duivelsche machines!

Ik hoop dat ik mij na de verkiezingen sterk kan maken voor onze inwoners die vernieuwing omarmen en open staan voor een beter idee. Immers als je van Diemen houdt, stem je op Leefbaar Diemen.

Leo Smits deel uit van de fractie Leefbaar Diemen. Zijn politieke ambities gaan uit naar het wel en wee van bewoners in Diemen zonder enige landelijke politieke partij gehijg over zijn schouder heen waaraan hij zich moet houden.